Romancieri dhe studiuesi Gazmend Krasniqi vjen me nje roman te ri te stilit postmodernist, ku personazh i vertete i kesaj historie eshte poeti i njohur Frederik Rreshpja

Krasniqi's gripping crime novel takes readers into the heart of police investigations, unraveling a complex mystery within the confines of case files and criminal procedures. The narrative blends suspense with an exploration of moral ambiguity, shedding light on the intricacies of law enforcement and the emotional toll it takes on those involved. The novel invites readers to question justice and the nature of truth.

Nje roman ne dosjet e policise

Ky libër është ngacmuar nga pyetje që ngrihen shpesh në auditorët tanë apo në qarqet letrare… Ai është konceptuar si një hyrje në artin e poezisë, për studentët në veçanti, por edhe për amatorët e poezisë në përgjithësi.

This work offers an insightful exploration of the art of poetry, featuring a collection of essays and reflections on the craft, process, and beauty of poetry. It delves into the various styles and techniques that define the art form.

Arti i poezise

Një studim i plotë rreth poezisë në sinkroni dhe diakroni, në raportin mes traditës dhe të tashmes, në përqasjet me poezinë botërore dhe shkollat letrare, aspektet estetike, leximi i saj dhe perspektiva e poezisë shqipe, - i realizuar nga Dr. Gazmend Krasniqi

Poezia shqipe, nje histori letrare offers a comprehensive examination of Albanian poetry's evolution. Through an analytical approach, Krasniqi highlights the historical, cultural, and artistic influences that shaped the development of poetry in Albania, making this book a vital resource for students and scholars of literature.

Poezia shqipe, nje histori letrare

Një udhëzues për të kuptuar dhe interpretuar më thellë veprat e letërsisë shqipe.

'How to Read Albanian Literature' by Gazmend Krasniqi is an insightful guide that helps readers better understand and interpret the rich history and themes of Albanian literature. Krasniqi offers valuable tools for analyzing literary works, providing context and interpretations that deepen the reader’s engagement with classic and contemporary Albanian texts.

Si ta lexojme letersine shqipe

PO TI, KUSH JE ?

A e përdorim drejt terminologjinë letrare në përgjithësí, apo vazhdojnë të na karakterizojnë ngarkesat historiciste kur flasim për letërsinë? 
- A i përdorim drejt termat "letërsi moderne, letërsi moderniste, letersi postmoderniste apo modernitet estetik"?

- A kemi kuptim të drejtë për lëvizjet avangarde? Cila qe natyra e tyre kur ato in bashkëngjitën modernizmit dhe cila është sot në postmodernizem?

Këto pyetje janë bërë dhe vazhdojnë të bëhen, megjithese jo në të njejtin rend, i cili, gjithsesi, edhe pse i pangulitur, synon që edhe në prodhimin e jashtëzakonshëm letrar të shek. XX të qasemi me efikasitet.

Modernizmi Dhe Posmodernizmi Ne Letersi

Fytyra e Simurgut" është romani më i ri i hedhur në treg nga shtëpia botuese " Saras", me autor Gazmend Krasniqin. Libri që i kushtohet jetës së poetit Frederik Rreshpja, natyrës antikonformiste dhe talentit të jashtëzakonshëm, raporteve ikonoklaste me klishetë e ideologjisë dhe politikës, nga njëra anë dhe jetës e krijimit nga ana tjetër u promovua dje në Festivalin e Librit dhe Artit. Një trajtim i fatit të njeriut në përgjithësi dhe të poetit në veçanti. Pas librit " Shitësi i Apokalipsit", shkrimtari Gazmend Krasniqi vjen për lexuesin me një tjetër roman, botim i shtëpisë botuese " Saras". " Fytyra e Simurgut", një roman i cili e çon në një tjetër dimension prozën e Krasniqit, me një formë e mendim ndryshe nga skemat që jemi mësuar të shohim në romanin shqip. Për të shkruar këtë rrëfim, ai është frymëzuar nga jeta e poetit të njohur Frederik Rreshpja. Në libër ai quhet Marin Baina dhe bën një tjetër udhëtim në jetën që la mëngjesin e 18 shkurtit 2006, kur mbylli sytë përgjithmonë.

Fytyra E Simurgut

Fragmente nga SHITESIT E APOKALIPSIT

Disa ditë më vonë mora prej tij një letër, gjetur nga beduinët në shpellat e Detit të Vdekur dhe shkruar nga Simoni, apo siç e quan hagjiografia, vëllai i Zotit, sepse qe vëllai i Jezu Krishtit, përpara se të kryqëzohej edhe ai, e cila thoshte:

Unë Simoni, peshkopi i dytë i Jeruzalemit, vëllai i Jakobit të mbarërespektuar, peshkopit të parë të Jeruzalemit, dhe biri i Jozefit, burri i Marijes që lindi Zotin, prej lindjes së të cilit filloi rinumërimi i kohës, e shkruaj këtë letër pak përpara kryqëzimit tim, tashti në vitin 107, kur në Romë mbretëron perandori Trajan.
Sot jam 120 vjeç dhe kanë kaluar plot 25 vjet nga koha kur më dhanë helmin, por trupi im nuk deshi t’ia dijë prej tij. Unë që kam përcjellë pothuajse të gjithë ata që kanë parë ose jetuar pranë Zotit, kam jetuar aq sa për të parë se feja jonë, lindur për vendin tonë të vogël, pushtoi botën.
Dëshmoj se, edhe për këtë punë, qe Pjetri guri i qoshes. Kur një komandant romak, që kishte simpati për ne, i kërkoi ta pagëzonte atë dhe trupën e tij, Pjetri sapo po shihte një ëndërr se binin nga qielli kafshë të pastra dhe të papastra. Kjo i dha të kuptonte se nuk ishte ashtu siç mendonim, se vetëm ne hebrenjtë jemi popull i Zotit, kështu që nuk ngurroi të bënte çfarë i kërkonin.
Për t’i çuar gjërat më tej, si gjithmonë, kishte lindur i palodhuri Pal: Sinodi Apostolik i vitit 49 miratoi tezën që të krishterët ish-idhujtarë nuk janë të detyruar për të zbatuar urdhëresat e Moisiut. Në këtë mënyrë, Pali u bë “Apostulli i kombeve”.
Meriton të përmendet Jakobi, im vëlla, që ndonëse predikoi vetëm në Jeruzalem, nuk iu kundërvu pranimit të kombeve në krishterim, madje në Sionodin apostolik, pas fjalës së Pjetrit, i cili respektohej nga të krishterët me prejardhje hebreje, dhe të Pavlit, që respektohej nga të krishterët me prejardhje pagane, foli ai, I drejti, si kryetari i “Nënës së Kishave”, domethënë i Jeruzalemit, dhe propozoi “zgjidhjen e artë”, që u pranua njëzëri.
U vra me gurë nga farisenjtë.
Meriton të përmendet Mateu, që ungjillëzoi në Etiopi, Persi, Maqedoni dhe Siri, ku e vranë.
Meriton të përmendet Marku, që ungjillëzoi në Egjipt, Libi dhe Aleksandri, ku e vranë, duke e tërhequr zvarrë mbi gurë.
Meriton të përmendet Gjoni, i vetmi prej nesh që ndoqi kryqëzimin e Birit të Zotit, që veproi te samaritanët dhe u internua në Patmo, ku shkroi Apokalipsin. Nga Efesi ka ardhur lajmi i vdekjes së tij, por ende nuk e dimë se si ka ndodhur.
Meriton të përmendet Luka, jo-hebre, i cili predikoi në Iliri, Gali, Itali, Maqedoni, Libi dhe Egjipt, ku u martirizua.
Meriton të përmendet Andrea, që predikoi në Pont, Skithi, Bizant, ku u bë peshkopi i parë, dhe Greqi, ku e kryqëzuan kokëposhtë.
Meriton të përmendet Filipi, që ungjillëzoi në Parthi dhe Skithi, ku e kryqëzuan kokëposhtë.
Meriton të përmendet Bartolemeu, që ungjillëzoi në Indi, po u kryqëzua nga idhujtarët në Armeni.
Meriton të përmendet Toma, që ungjillëzoi në Siri, Persi dhe Indi, ku e përshkuan me shtizë pas urdhrit të mbretit vendas.
Meriton të përmendet Shtjefni, martiri i parë, që u vra me gurë prej hebrenjve (ku rrobat e vrasësve i mbante një djalë i ri - Pali, apostulli i ardhshëm).
Meriton të kujtohet Asti, peshkopi i Durrësit, të cilin e rrahën, e lyen me mjaltë, e kryqëzuan dhe, përkundrejt diellit përcëllues, e lanë në mëshirën e grerëzave e insekteve të tjera.
Gjithë këto vdekje të tmerrshme!
Që të kuptohemi, nuk është lloji i vdekjes që më tremb. Është tjetër gjë ajo që më shqetëson: a e merituam unë e Jakobi të ishim peshkopët e parë të Jeruzalemit, apo përfituam se qemë vëllezërit e Zotit?

Kodi i kësaj letre gjendej te dita kur i thanë se donte ta takonte një person, i cili, pasi kishte shkuar si emigrant i thjeshtë në Greqi, qe kthyer prej andej me përvojën e njeriut që ka kaluar shumë vite në manastir, ku merrej vetëm me pikturimin e ikonave. Ky burrë kishte fituar besimin e plotë të murgjve dhe kjo e nxiste të kërkonte vazhdimisht njerëz që qëndronin më lart, që në gjuhën e thjeshtë do të thotë njerëz nga të cilët ke çfarë të mësosh. Kishte parë në ëndërr një vend me emrin Analtë dhe, pasi kishte mësuar shumë gjëra rreth saj, kërkonte këtë takim.
Mirëpo nuk u takuan, sepse ndodhi që, kur personi i manastirit mbërriti në Analtë, te një cep rruge një qenie njerëzore, kockë e lëkurë, me flokë të bardha, filloi të vraponte sapo e pa të huajin. Ai iu vu pas dhe jo vetëm që e zuri, por arriti edhe të mësonte historinë e saj prej prostitute-shenjtoreje. U nda prej saj i prekur, por nuk kishte as dy-tre hapa kur pa se ajo plakë po largohej pa shkelur fare përtokë.
U hapën fjalë se ai e çoi këtë histori në Malin Athos. Dihej me siguri që nuk iu kthye më kërkesës për takim. Dihej me siguri edhe se pinjolli i familjes së kasapit e gjeti bashkëshorten, veçse s’kishte kush të ma thoshte nëse qe ajo e ëndrrave.
Kaq shumë vrima në një histori tregojnë se ajo nuk kishte si qëllim ngritjen e iluzioneve. Me gjithë dyshimet ndaj natyrës së rrëfimit, duke pasur parasysh gjithë këto imazhe që lëvrijnë herë pas here në kokë, nuk e marr përsipër të them se nuk do të ketë ndonjëherë ndonjë Analtë të përjetuar ndryshe. Nuk e marr përsipër të them se ai përjetim nuk do të ngulitet në një rrëfim, ku emri që e nënshkruan dhe koha kur ai nis ky rrëfim nuk kanë rëndësi: mjafton të dimë se njeriu është këtu që të dëshmojë.

Lista e librave të autorit Gazmend Krasniqi

Nje roman ne dosjet e policise

Arti i poezise

Poezia shqipe, nje histori letrare

Si ta lexojme letersine shqipe

PO TI, KUSH JE ?

Modernizmi Dhe Posmodernizmi Ne Letersi

Fytyra E Simurgut

Shitesit E Apokalipsit

Nje roman ne dosjet e policise

Arti i poezise

Poezia shqipe, nje histori letrare

Si ta lexojme letersine shqipe

PO TI, KUSH JE ?

Modernizmi Dhe Posmodernizmi Ne Letersi

Fytyra E Simurgut

Shitesit E Apokalipsit