Te dheu i huaj, Palermo 1900, i botuar me ndihmën financiare të Anselm Lorekios, është një idil i gjatë historik, i qëndisur me elemente të folklorit dhe mitologjisë, që rrëfen për ikjen epike të shqiptarëve të shekullit të pesëmbëdhjetë nga atdheu i të parëve për t'u ngulur në Siçili. Varianti përfundimtar i kësaj vepre iu botua pas vdekjes më 1940.

'To Foreign Soil' by Zef Skiroi is a deeply personal and reflective novel about the immigrant experience. The story follows a young man as he leaves his homeland in search of a better life, only to face the challenges and alienation of living in a foreign country. Through his journey, Skiroi explores themes of identity, belonging, and the emotional cost of migration.

Te dheu i huaj

Mili dhe Haidhea është cilësuar prej Prof. Eqerem Çabejit si një nga poemat më të bukura të romantizmit shqiptar. Aty autori derdhi emocionet djaloshare, të cilat mbetën thelbësore edhe në botimet e mëvonshme, duke qenë vepra më e mirë e rinisë së tij.

'Mili and Hajdhea' by Zef Skiroi is a captivating story of friendship and adventure. Through the characters of Mili and Hajdhea, Skiroi explores themes of loyalty, courage, and the bonds that form between unlikely companions, creating an engaging narrative for readers of all ages.

Mili dhe Hajdhea

E njëment te Mili e Haidhia gjindet mjeshtërisht e prejshkruame, ne te gjithe tfaqësimet e saj, jeta që shkohet ndë Kolonjat arbëreshe t'Italisë. Mili, i ndezuni dashunie, që herë i lëshon një kangë plot me mall e ambëlsim bukurisë së qiellores Haidhe, herë një vajtim të dhimshëm kujtimit t'atdheut të largët, përfytyron auktorin e bashkëvendësit e tij, që për atdheun e lanun kjajen e psherëtijen parreshtun.

MILI E HAJDHIA

Poemën Mino, Skiroi e shkroi në vitet e fundit të jetës, atëherë kur dhimbja për humbjen e të birit u përjetësua në vargje të trishta. 
Lexuesi tani e ka rastin ta ketë në dorë veprën më të përkryer të poezisë sonë, poemën polimetrike “Mino” të Zef Skiroit.
Po bëhen njëqind vjet qëkur në Pjanë bashkëvendasit Poetit ia vranë djalin e parë. Me thika. Ishte një vrasje mizore. Në qoftë se letërsia jonë ka pasur një enfant terrible atëherë Skiroi ka qenë i tillë. Sipas dëshmive, që fëmijë Poeti kishte njohuri dhe kulturë të habitshme letrare. Kjo është dukuri e rrallë në përgjithësi.
Pastaj vazhdoi me krijimtarinë e vet poetike. Kur iu vra djali, ai ishte poet i admirueshëm, deri aty sa Konica ia përkthente veprat në frëngjisht tek “Albania”.
Ishte vjeç kur e mori goditjen në Pjanën e tij. Duket sikur poema “Mino” ishte një objekt ku do të derdhte dhembjen në skalitjen e saj. Dhe përdori tërë përvojën e madhe letrare e poetike.
Ja, kështu u krijua kryevepra e poezisë sonë.
Koliqi thoshte se arti i madh lind nga dhembja e madhe. Duket se “Mino” është shembulli më i përshtatshëm. Nuk do të guxonim të pajtoheshim tërësisht, por, siç na mëson Meister Eckhart, dhembja ndikon drejtpërdrejt në urtinë tonë. Nga kjo pikëpamje “Mino” është një dëshmi e rrallë, sepse është poezi, por e liruar nga ato paraqitje të kënaqësive që, në çaste të caktuara, duken të parëndësishme.
Të paktën për mua “Mino” është një vepër për t’u përjetuar, jo për t’u studiuar. Sa herë që lexoj ose e kujtoj vargun e parë:
“Këngën të çilni tesh, o Malisorë,”
unë thërres brenda vetes: Mos! Mos! si një pasthirrmë për ta mbrojtur veten nga pikëllimi i thellë. (Eqrem Kryeziu).

Lista e librave të autorit Zef Skiroi

Te dheu i huaj

Mili dhe Hajdhea

MILI E HAJDHIA

Mino

Te dheu i huaj

Mili dhe Hajdhea

MILI E HAJDHIA

Mino