...S'mund të pranoja që qënia na vinte nga jashtë, që ajo mbahej për inerci dhe që lëvizjet e shpirtit ishin pasojë e lëvizjeve të mëparshme. Po pse e kaluara duhej të më pasuronte me çdo kusht? S'më kishte krijuar ajo, përkundrazi isha unë ai që, duke rilindur nga hiri im, e shkëpusja nga hiçi kujtesen time falë një krijimi që filionte gjithmonë nga e para. Vdekja, gjithmonë e më e afert, më ndriçonte më fort me dritën e saj të errët. E ula poshtë të kaluarën para së tashmes dhe këtë të fundit para së ardhmes....