“…Në këtë novelë vihen re dy rrugë paralele që sillen si dy linja strukturore. Njëra linjë, përshkrimi i një bote konservatore e të mbyllur, që ndrydh e vret pa mëshirë të bukurën, ngjyrat e dashurinë, dhe linja tjetër ajo e sjelljes së një bote të trazuar të personazhit kryesor dhe luftës për të mbetur puritan deri në fund. Të dyja boshtet, kur bashkojnë rrugët, krijojnë një bukuri që të mban lidhur deri në pikën e fundit të kërshërisë për mbylljen e një dileme të përbotshme…” (Majlinda Rama).