Mos më shihni vrimëzat nëpër gjethet e plagosura. Është larva e krimbit të dëlirë që po end në profan Boshin hapësirë ku bren të shtrijë mëndafshin e tij E nën këtë birë qiell do të merremi vesh për diellin që e kemi bashkë Ashtu si rrezet i janë mirënjohës Plagës që i lejon të shkojnë matanë Dhe ndryjnë t'ia ndihin shkumën të ndehet pëlhurë Ndërsa frushkujt shtjellojnë dritë prej imazhi pagan Me një Endës plagësh dhe shumë e shumë Mëshirë.