Fragment nga libri Rrota makine teksa shkojë tutje, tëhu dy sy, që i shoqërojnë Dy vija drejtëzash, tek priten larg, e puqen fjollë mbi një vizë Tej horizontit udhëdrejtë që diku bën kurriz mandej pak bark Ndërsa, mjeti po duket sa një mollë, mollë krejt normale, frut (se nuk është asfare për ndonjë kafshim alegorik agamik) E më tej si mizë Përtej një njollë Shtërzon i zoti i syve, e pjell kohë shajnitur nga imazhe lodrash Kur posa linte uturakun, ende nën avuj flu, ia niste lojës përsëri Monologut hip e zbrit, mbi kalë të drunjtë, qafuar një monokël Monopatit shaluar, me njërin gisht që mezi cakit njërën yzengji Film kauboj me avullore Fulltoni edhe kamionin e ri me bateri Ngjyra t'ngjyera Gjithfarëdritash.