Në këtë histori tërheqëse, Kathi Diamant hedh dritë mbi gruan e mrekullueshme që i rrëmbeu zemrën Kafkës dhe i mbajti ndezur zjarrin e krijimtarisë letrare për shumë vite. Kjo ishte Dora Diamanti, një shpirt i pavarur që u largua nga familja e saj polake me origjinë hebreje për të ndjekur ëndrrën sioniste, i mbushi mendjen Kafkës të largohej nga prindërit e të shkonte të jetonte bashkë me të në Berlin vitin e fundit të jetës së tij. Mbështetur në burime origjinale dhe intervista, përfshi edhe materiale të pabotuara më parë nga arkivat e Kominternit dhe të Gestapos si dhe në ditarin e sapozbuluar të Dorës, "Dashuria e fundit e Franc Kafkës" nxjerr në dritë tipin e "bashkëshortes" që, njësoj si Vera Nabukov apo Nora Xhojs, është njëherësh edhe një grua e shkëlqyer dhe e veçantë. Historia e Franc Kafkës njihet nga të gjithë, po jo e Dora Diamantit. Ajo, siç e tregon titulli, ishte dashuria e tij e fundit kurse autorja, drejtore e Projektit Kafka në Universitetin e San Diegos, ka ndjekur me përpikëri gjurmët e personazheve përmes letrave e dokumenteve private si dhe arkivave të reja të ish bllokut sovjetik. Dora (1898-1952) dhe Kafka u takuan për herë të parë buzë Detit Baltik, kurse ajo u tërhoq menjëherë nga zgjuarsia dhe ndjeshmëria e tij e madhe. Kurse Kafkën e tërhoqi gjallëria e 25 vjeçares hebreje nga Polonia që ishte larguar nga familja për t'u bashkuar me rrymat intelektuale të Gjermanisë së Vajmarit. Për shkak të njohurive të mira të gjuhës dhe traditave hebreje, ajo i dukej Kafkës si një person që mund të ngjallte brenda tij atë fe të cilën familja e tij nuk e praktikonte më. Autorja përshkruan me hollësi vitin që jetuan dy të dashuruarit së bashku në Berlin, por më interesant është rrëfimi i Dorës dhe familjes së saj të madhe pas vdekjes së Kafkës në vitin 1924. Aty tregohen përpjekjet e një gruaje për ta mbajtur gjallë flakën e Kafkës, pavarësisht largimit, luftës e trysnive politike. Shumë të afërm të saj vdiqën gjatë Holokaustit. Thesari i saj i çmuar, ditarët e Kafkës, u morën nga Gestapoja dhe nuk u gjetën më kurrë. Për 15 vjet me radhë burri i saj, pasi kaloi mjaft vite në burgjet naziste dhe gulaget sovjetike, jetoi në Berlinin Lindor, pa e ditur që Dora dhe vajza e tyre i mbijetuan luftës. Historia vazhdon me pasazhe nga Moska, Londra, San Franciskoja dhe Tel Avivi, pikat e largëta ku u shpërnda familja pas stuhisë fashiste, komuniste dhe Holokaustit. Libri shoqërohet edhe me mjaft fotografi.