Në shtratin e personazhit kryesor Ulpian Agshtegu, nuk dergjet vetëm individi apo episodi i shtjellur nga një subjekt i caktuar, por aty vigon vet qenia njerëzore në krejt plotërinë e saj. Pikërisht në atë shtrat plandosemi pashmangshmërisht të gjithë ne, njëri pas tjetrit, ashtu si drejt një destini të pashmangshëm, pararendës dhe pasardhës të renditur në një vargëzim të përjetshëm në mote të përkundërt, endur si në një përjetim sonambul përkunden gati pavetëdijshëm, bindur si nën ritmin amorf të një marshi funebër! Ermir Nika