Një roman i mbushur me emocione në të cilin përshkruhet jeta, mosmarrëveshjet dhe pikëllimi i një familjeje.

Ditar i pashkruar tells the story of a family grappling with secrets and unspoken truths. Ng intricately weaves together the lives of its characters, exploring themes of identity, loss, and the complexities of familial love in a modern world.

Living

Ditar i pashkruar

Erdi Ibro është një shkrimtar dhe gazetar shqiptar, i njohur për veprat e tij që trajtojnë çështje të jetës shoqërore dhe politike në Shqipëri. Ai ka kontribuar në letërsinë dhe gazetarinë shqiptare me shkrime që pasqyrojnë realitetet e jetës moderne.

Erdi Ibro is an Albanian writer and journalist, known for his works that explore the social and political life in Albania. His writing often addresses the challenges faced by contemporary Albanians, offering a window into the complexities of modern society. Ibro’s work is valued for its honest and insightful portrayal of the country’s political landscape, with a focus on the intersection of public life, personal experience, and national identity. He is regarded as an important voice in Albanian journalism, contributing to a deeper understanding of the socio-political issues affecting Albania today.

Erdi Ibro

Në ketë vëllim të At Zef Pllumit përfshihen tregimi autobiografik "Saga e fëmijnisë" i botuem në vitin 2009 ; Fjalime të pabotueme ; pjesë nga Letërkëmbimi i tij pothuej të gjitha të pabotueme; si dhe vepra "Dhetë vjet liri". Veprën "Dhetë vjet liri" autori e kishte synue si një vë-Uim të plotë, që do të ishte vëllim i katërt i veprës madhore "Rrno vetëm për me tregue", por që do të duhej të botohej mbas vdekjes së tij. Tue pa se teksti që ashtë ruejtë delte i vogël si vëllim, u përf shi në ketë botim në formatin që lexuesi ka në dorë. Me kllapa katrore me tri pika në mes [...], të përdoruna në ndonji vend, janë shmangë elemente që nuk paraqesin interes për publikun. Falënderoj studiuesen Ana Luka për punën, që e kreu pa u lodhun, për redaktimin e ketij botimi; po ashtu Prof. dr. Aljula Jubanin për këshillat dhe sugjerimet e çmueshme që dha gjatë leximit të veprës "Dhetë vjet liri"; në mënyrë të posaçme falënderoj studiuesin e censhëm Prof. dr. Aurel Plasarin, bashkëpuntori i ngushtë i At Zef Pllumit, që na vuni në dispozicion për botim nji pjesë të letrave të At Zef Pllumit. At Vitor Demaj, OFM.

Saga E Femijnise: Dhete Vjet Liri

“Unë e di pse këndon zogu në kafaz” (1969), romani i parë autobiografik i Maya Angelou-t, është shndërruar tashmë në një klasik amerikan fort të dashur në mbarë botën. Është një roman i hareshëm dhe i dhembshëm, i mistershëm dhe i paharrueshëm siç është vetë fëmijëria. Ai përshkruan jetën e Margaritës (të cilën, i vëllai e quan Maj, ose Maja), që nga mosha trevjeçare deri në shtatëmbëdhjetë dhe vuajtjet me të cilat përballet, përdhunimin, braktisjen nga familja, e sidomos racizmin, në Jugun e Shteteve të Bashkuara të Amerikës. Majën dhe vëllain e saj më të madh, Bejlin, të braktisur nga prindërit, i dërgojnë për të jetuar me gjyshen e tyre nga babai dhe me xhaxhain ulok, në Stemps, Arkansas. Fëmijët do t’i shoqërojë drama e braktisjes gjatë gjithë librit; ata udhëtojnë vetëm dhe u vendosin në qafë etiketa njësoj si bagazheve.
“Unë e di pse këndon zogu në kafaz” është një histori rritjeje dhe formimi, që tregon se forca e karakterit dhe dashuria për letërsinë mund të ndihmojnë në kapërcimin e traumave dhe racizmit. Përgjatë librit, ashtu si dhe në jetën e saj të vërtetë, Maja shndërrohet nga viktimë e racizmit me një kompleks të theksuar inferioriteti në një vajzë të re, të vendosur, me dinjitet, e zonja për
t’iu kundërvënë çdolloj paragjykimi. Maja mëson se dashuria për veten,
mirësia ndaj të tjerëve, shpirti i saj i fortë dhe leximi i shkrimtarëve të mëdhenj
do t’i japin mundësinë të jetë e lirë dhe jo më e robëruar.
Ky roman, poetik dhe i fuqishëm, do të prekë zemrat dhe do të ndryshojë
mendjet për sa kohë që njerëzit do të vazhdojnë të lexojnë.

Një prej dritave më të shndritshme të kohës sonë, një grua me të vërtetë
fenomenale... Zëri që arriti të gjente brenda vetes, ndihmoi breza të tërë
amerikanësh dhe të gjithëve ne na shtyu që të bëheshim më të mirë.
Barack Obama
“Unë e di pse këndon zogu në kafaz” është më i dashuri, por njëkohësisht
edhe romani më i ndaluar në historinë letrare të ShBA-së. Angelou e përball
Amerikën me imazhin e vet, duke ia sfiduar perceptimet, duke ia ndryshuar
peizazhin dhe teksa vitet shkonin, Angelou vëzhgonte vendin e saj dhe e
shihte që ca hapa emancipimi ishin hedhur.
The Guardian
Zogu në kafaz “këndon për lirinë”, shkruan Maya Angelou në poemën e saj
“Zogu në kafaz” – një imazh prekës dhe i përhershëm i gjithë krijimtarisë së
saj, teksa përcjell betejat për t’u çliruar nga vargonjtë e racizmit dhe të
misogjinisë.
The New York Times
“Unë e di pse këndon zogu në kafaz” i jep krahë lexuesit, sepse Maya Angelou
përballet me jetën e saj me një magji mallëngjyese dhe me një dinjitet të lartë.
James Baldwin.

Une E Di Pse Kendon Zogu Ne Kafaz

Autobiografia UNË është e mbushur me dramë, që nga refuzimi i hershëm i punës së Eltonit me partnerin këngëshkrues Berni Topin deri në daljen jashtë kontrollit të superyllit që kryesonte listat e klasifikimit të këngëve; nga miqësia me Xhon Lenonin, Fredi Mërkërin dhe Xhorxh Majkëllin deri te vallëzimi disko me Mbretëreshën; nga orvatjet për vetëvrasje deri te varësia ndaj drogës, që do ta mbante mbërthyer për më shumë se një dekadë. Eltoni shkruan fuqishëm edhe për çtoksikimin dhe ngritjen e Fondacionit AIDS. Ai rrëfen për gjetjen e dashurisë së vërtetë me Dejvid Fërnishin, pushimet me Versacen dhe interpretimin në ceremoninë mortore të Princeshës Diana. Përshkruan çastin ekzakt kur kupton se dëshiron të bëhet baba dhe jeta e tij ndryshon sërish kryekëput.
Gazmore, argëtuese dhe herë-herë thellësisht prekëse, autobiografia UNË do t'ju çojë në një udhëtim intim me një legjendë të gjallë.

Une Elton John

Në nëntor të vitit 2014, trembëdhjetë anëtarë të familjes Bajden u mblodhën në Nantakit për Ditën e Falënderimeve, traditë të cilën e kishin mbajtur për dyzet vite me radhë; ishte e vetmja gjë e pandryshueshme e jetës që ishte bërë e mbingarkuar dhe plot tension. 
Dita e Falënderimeve ishte një mundësi e jashtëzakonshme për anëtarët e familjes Bajden që të gjenin kohë për t’u lidhur; një kohë e mirë për të reflektuar mbi të shkuarën dhe të asaj që e ardhmja mbante. Por, ky vit ishte i ndryshëm nga të tjerët.

Djali i madh i Xho dhe Xhill Bajdënit, Bo, ishte diagnostikuar me tumor malinj në tru pesëmbëdhjetë muaj më herët, dhe gjithçka ishte e pasigurt. “Premtomë, baba” i kishte thënë Bo babait të vet. “Ma jep fjalën që çfarëdo që të ndodh, do të jesh mirë.” Xho Bajdën ia kishte dhënë fjalën.

 

Premtomë, baba flet për vitin që do të pasonte, i cili do të ishte viti më sfidues dhe më përjetues i jetës dhe karrierës së pashoq të Xho Bajdënit. Zëvendëspresidenti Bajdën udhëtoi më shumë se njëqind mijë milje atë vit, rreth e qark botës, duke u marrë me krizat në Ukrainë, Amerikën Qendrore dhe Irak. Kur vinte një telefonatë nga Nju Jorku a Kapitol Hilli, Kievi a Bagdadi, “Xho, kam nevojë për ndihmën tënde”, ai përgjigjej pozitivisht. Për dymbëdhjetë muaj, ndërsa Bo luftonte për jetën e tij, të cilën e humbi, zëvendëspresidenti mbante në ekuilibër thelbin e dyfishtë të jetës së tij; përgjegjësia ndaj vendit dhe përgjegjësia ndaj familjes. Gjithnjë me çështjen e kandidimit për president në mendje.

Një vit që i solli fitore reale dhe arritje të mëdha, por në të njëjtën kohë agoni. Por edhe në kohërat më të vështira, Bajdëni mbështetej në lidhjen e fortë dhe të gjatë me familjen, në besimin e tij dhe në miqësinë që thellohej me njeriun në Zyrën Ovale, Barak Obama.

Premtome, Baba

Për një artist të shumënjohur e të dashur për publikun shqiptar si Piro Milkani, Artist i Popullit, një nga pionierët themelues të kinematografisë shqiptare, do të ishte e pakuptueshme të mos linte pas kujtimet e një jete. Mund të quhej pa frikë një humbje për filmografinë tonë, boshllëk në historinë e filmit shqiptar, sepse fati e ka përkëdhelur të jetë bash në qendër të gjithë atyre ngjarjeve të mëdha të këtij arti kaq të dashur prej themelimit e deri në ditët tona. Shkurt, në shprehjet e bisedave ligjërimore të gjuhës së përditshme, për këto raste thuhet shkurt: gjynah të mos shkruhet gjithë ajo jetë e madhe. Në këtë libër, që vjen në 80 vjetorin e tij për lexuesin shqiptar parakalon një pjesë e vogël, shumë e vogël ngjarjesh nga tërë ajo jetë e madhe, duke përzgjedhur me një kujdes “tepër koprac” ca ngjarje të bukura, që lexohen me një frymë e të tronditin me bukurinë e tyre të rrallë, me gjetjet e tyre poetike që i ka servirur vetë jeta me koincidencat e saj të befta e të pabesueshme, me kapriçiot e fatit, rinjohjet e befta pas dekadash të tëra terri e izolimi me miq të rinisë, takime me artistë të mëdhenj botërorë, fama e të cilëve të mek mendjen e frymën sapo u lexon emrin.  Nëse jeta e tij e gjatë prej artisti (ashtu si jeta e çdo njeriu) është një lumë, Milkani ulur në breg të tij, ka marrë shoshën dhe ka shpëlarë tërë rërën e bregut për të gjetur ca thërrime ari, njësoj si ata kërkuesit e dikurshëm në Alaskë, që përshkruan Xhek London. Këtë radhë nuk është ai regjisori e as skenari. Përkundrazi, e tillë është jeta e tij dhe Milkani veç sa ka xhiruar ato episode që i ka diktuar ajo, kujtesa e një jete.

Petrit  Ruka.

E Pabesueshme Por E Vertete

Në këtë libër autobiografik, autorja e njohur rrëfen marrëdhënien më kuptimplotë të jetës së saj: atë me të ëmën. Për herë të parë, Angelou zbulon vështirësitë dhe gëzimet e të qenit bija e Vivian Baxter-it, një shpirt i paepur në një trup të vogël. Trup imcak, që maskon praninë gjithëpërfshirëse, por të munguar, të nënës gjatë fëmijërisë së shkrimtares. Kur martesa e saj filloi të shkërmoqej, Vivian Baxter-i i dërgoi dy fëmijët (djalin e madh dhe Maya-n trevjeçare) tek e vjehrra, në Arkansas. Ndjenja e braktisjes, pasojë e kësaj ndarjeje të dhimbshme, do ta shoqëronte gjatë Angelou-n. Dhjetë vjet më vonë, bashkimi i tyre do të shënonte pikënisjen e një historie të parrëfyer më parë. Duke eksploruar një ndër marrëdhëniet më të gjalla, shpërblyese dhe të ndërlikuara të jetës, “Mami, unë dhe mami” zbulon shërimin e plotë, të bazuar në dashuri, që kërkoi kohë dhe energji, por që në fund i dha autores forcën dhe kurajën për t’u ngritur nga thellësi të pamata në lartësi të pamundura.

Mami, Une Dhe Mami

Heterodoksia mund të lexohet si autobiografia shpirtërore e Sabatos. E botuar për herë të parë më 1953, ende sot komunikon me lexuesin për shkak të vlefshmërisë së jashtëzakonshme që ka. Ai preokupim për qenien që e sheh universin e zhveshur nga kuptimi në duart e teknokracisë, rrjedh nga një fuqi apokaliptike, paralajmërimin ndriçues të së cilës kemi ende kohë ta dëgjojmë. Tekst shembull për ta njohur krizën e një koncepcioni të tërë të botës dhe jetës. Fjala e Sabatos na vetëdijëson për rreziqet që i kanosen identitetit tonë, kulturës dhe shoqërisë, në një nga udhëkryqet me të rënda të historisë së saj. Njeri pasionant i letrave e njeri i zhgënjyer nga shkencat, intelektual që ngrihet kundër padrejtësive, gardian i etikës dhe model i mendimtarit njerëzor, koherenca e Sabatos dhe ideve të tij, përçojnë një nevojë të fuqishme të ndryshimit shpirtëror dhe një betejë kundër indiferencës që ka marrë hov.

Heterodoksia

Ka ende shumë gjëra që nuk i di për Amerikën, për jetën, për atë çka e ardhmja mund të të sjellë. Por njoh mirë veten time. Im atë, Fraser-i, më pati mësuar të punoj fort, të qesh shpesh dhe ta mbaj fjalën. Ime ëmë, Marian-a, më pati mësuar si të mendoj me kokën time dhe si ta përdor zërin tim. Së bashku, në apartamentin e tejmbushur të Anës Jugore të Çikagos, më ndihmuan të zbuloja vlerat në historinë tonë, në historinë time, në historinë më të madhe të Amerikës. Edhe kur nuk është e bukur apo e përsosur. Edhe kur është më e vërtetë nga ç’do të doje të ishte. Historinë tënde e mbart me vete, do ta mbartësh gjithnjë me vete. Është diçka që duhet ta zotërosh tërësisht e të mos e harrosh kurrë. — NGA PARATHËNIA
PORTRETI INTIM DHE MBRESËLËNËS I ZONJËS SË PARË TË SHBA-VE, E CILA KA FRYMËZUAR BOTËN
Kur ishte vetëm një vajzë e vogël, e gjithë bota e Michelle Robinson-it ishte e mbyllur brenda Anës Jugore të Çikagos, aty ku ajo dhe i vëllai, Craig-u, ndanin së bashku një dhomëz në apartamentin e vogël të familjes dhe luanin ekakusheka në park. Pikërisht në këtë vend, prindërit e saj, Fraser dhe Marian Robinson-i, e mësuan të fliste haptas dhe të mos kishte frikë. Por shumë shpejt jeta e çoi tepër larg, nga sallat e Princeton-it, ku mësoi për herë të parë se çfarë nënkuptonte të ishe në një dhomë e vetmja grua me ngjyrë, deri te rrokaqielli ku punoi si avokate e fuqishme tregtare dhe ku, mëngjesin e një dite vere, një student i Juridikut me emrin Barack Obama, hyri në zyrën e saj dhe ia shpartalloi të gjitha planet. 
Në këtë libër, për herë të parë, Michelle Obama përshkruan fillimet e martesës, vështirësitë për të gjetur një ekuilibër mes karrierës, familjes dhe ngjitjes së vrullshme të të shoqit në politikë. Na zbulon debatet e tyre lidhur me mundësinë për të konkurruar për presidencën e Shteteve të Bashkuara dhe na rrëfen për popullaritetin që përjetuan dhe për kritikat që morën përgjatë fushatës elektorale. Me finesë, sens humori dhe një sinqeritet të pazakontë, Michelle Obama përshfaq gjithë jetën e një familjeje që, krejt befasisht, u ndodh nën dritat e projektorëve dhe përballë gjithë botës, si dhe tetë vitet më domethënëse në Shtëpinë e Bardhë, ku ajo e njohu më mirë vendin e saj, por edhe vendi i saj e njohu më mirë atë.
Becoming - Të bëhesh, na shoqëron në një udhëtim nga kuzhinat modeste të Jovas te sallat e ballos në Buckingham Palace, nëpër çaste dhimbjesh therëse dhe provash qëndrueshmërie këmbëngulëse, duke na zbuluar shpirtin e një gruaje të veçantë dhe revolucionare, e cila lufton për t’u ndjerë mirë me veten, plotësisht e zonja për të vënë gjithë forcën dhe zërin në shërbim të idealeve më të larta. 
Duke rrëfyer me ndershmëri dhe kurajë, Michelle Obama na vë përpara një sfide: cilët jemi në të vërtetë dhe çfarë dëshirojmë të bëhemi?
Michelle Robinson Obama ka qenë zonja e parë e SHBA-ve nga viti 2009 deri në 2017. Pas diplomimit në universitetet Princeton dhe Harvard, filloi karrierën si avokate në Çikago, në studion Sidley&Austin, ku takoi edhe burrin e saj të ardhshëm, Barack Obama-n. 
Në vijim, gjithnjë në Çikago, punoi në zyrën e kryebashkiakut, në universitet dhe spitalin e të njëjtit institucion. Ndërkaq themeloi seksionin lokal të Public Allies, një organizatë jofitimprurëse në ndihmë të formimit të të rinjve për karrierë në sektorin publik. Michelle dhe Barack jetojnë aktualisht në Washington dhe kanë dy vajza, Malia-n dhe Sasha-n.

Te Behesh Michelle Obama

“Zemra e Patriotit” është një autobiografi e shkruar nga Max Cleland, ish-senator i Senatit të Shteteve të Bashkuara të Amerikës, nga Xhorxhia. Ky libër është një rrëfim vetjak i një heroi, në kuptimin terësor të kësaj fjale, I cili me kurajën, shpirtin e madh, karakterin e paepur, sfidon ferrin fizik dhe psikologjik dhjetëravjeçarë, të fshehur skutave të padukshme të mendjes njerëzore. Max Cleland cilësohet si ikona e qëndresës amerikane në Vietnam dhe gjatë letër-këmbimeve me botuesin Fahri Balliu ai është shprehur që libri i tij ka ardhur në shqip.

Zemra E Patriotit

«Nena ime quhet Nexhmije Ibrahimi Nussbaumer dhe une jam deshmia e gjalle e filozofive te saj. Me kryesorja nder to eshte se asgje nuk perfundon, derisa te kete nje fund te Iumtur - derisa te mberrish te drita. » Kur ishte ende nje vajze e vogel ne Shqiperi, prania e dashur dhe mbrojtese e nenes se saj e mbajti Angela-n larg varforisO dhe tensioneve politike no rritje ne atdheun e saj.  Por, kur Angela mbushi dhjete vjeg, ndodhen nje numer ngjarjesh qe do t'ua ndryshonin njehere e pergjithmone jeten asaj vete dhe se ernes.
Duke pasur frike per sigurine e se bijes, e ema, Nexhi, merr vendimin e dhimbshem per ta derguar Angela-n te jetonte me te atin ne Zvicer, ku ai kishte shkuar disa vjet me pare.
Me vendosmerine dhe guximin qe e karakterizojne, Nexhi kapercen pengesa te shumta per t'u bashkuar me ne fund me Angela-n - disa muaj me vone dhe ne kushte krejt te ndryshme nga sa e kishte perfytyruar secila prej tyre. Rruga e jetes se saj ndryshoi serish, kur vendosi te hynte ne kursin e gjuhes gjermane, pka do ta ndih-
monte te integrohej ne kulturon zvicerane. E lindur per to cienO mesuese, madje e shkelqyer ne profesion, Nexhi shfrytezon me pas njohurite e fituara me veshtirOsi te medha dhe ndihmon gra te tjera te zhvendosura aty, me (*Him qe ato te mesojne gjuhen, te forcojne besimin e tyre dhe t'i inkurajoje qe Via nisin nga e para per te ngritur nje jete te re per veten dhe familjet e tyre.
Si nje nderim ndaj nenes so dashur to autores, por edhe ne kujtime personale, "Dashuri, shprese, drite" eshtO nje histori prej disa brezash e kembenguljes dhe forces perteritese te dashurise dhe familjes per te kapercyer trillet e mbrapshta te fatit.
Pervojat e fetes se nenes sime me kane treguar se nuk duhet te strukem perballe se panjohures. Te jesh sypatrembur do te thote t'i kapesh mundesite, kudo qe Jane. Te jesh sypatrembur do te thote te mos i lejosh kurre njerezit apo rrethanat qe to ta presin rrugen drejt gellimeve. TO jesh sypatrembur do to thote te duash sikur nuk je lenduar kurre me pare. TO jesh sypatrembur do te thote te cash rrugen permes erresires per te mberritur te drita.
Angela Martini.

Ditar i pashkruar

1100 lekë

Ditar i pashkruar

Një roman i mbushur me emocione në të cilin përshkruhet jeta, mosmarrëveshjet dhe pikëllimi i një familjeje.

1100 lekë

Saga E Femijnise: Dhete Vjet Liri

Une E Di Pse Kendon Zogu Ne Kafaz

Une Elton John

Saga E Femijnise: Dhete Vjet Liri

Une E Di Pse Kendon Zogu Ne Kafaz