"Kinemaja para gjyqit: Nga kinokronikat e gjyqeve të popullit te filmat e vigjilencës revolucionare të masave" shqyrton pleksjen e sferave të drejtësisë dhe të kinematografisë gjatë epokës së socializmit shtetëror në Shqipëri (1944–1991), duke hedhur dritë mbi dy nga periudhat vendimtare për formësimin e kësaj marrëdhënieje. Ato përfshijnë dekadën e parë pas ardhjes në pushtet të forcave komuniste, kohë në të cilën u hodhën bazat e ligjshmërisë socialiste dhe të artit të realizmit socialist, si dhe periudhën e Revolucionit Ideologjik dhe Kulturor në gjysmën e dytë të viteve 1960, kohë në të cilën këto sfera u radikalizuan në hap me ndryshimet që kishin përfshirë shoqërinë shqiptare në tërësi. Kontributi i veçantë i këtij studimi qëndron në vendosjen e marrëdhënies midis drejtësisë socialiste dhe kinematografisë socialiste në Shqipërinë e pasluftës brenda një kuadri avangardist, duke e parashtruar ndërveprimin mes këtyre sferave më së pari në termat e shkrirjes së artit (në këtë rast të kinematografisë) me politikën (në këtë rast me drejtësinë), dhe gjithashtu brenda një kuadri krahasues. Nga policeskët ose thriller-ët sovjetikë të viteve ’30-’40, te noir-ët amerikanë të viteve ’40-’50, te filmat e kundërspiunazhit kinezë të viteve ’50-’60, autorja gjen shumëçka të dobishme në kinematografitë e vendeve të kampeve kundërshtare të Luftës së Ftohtë për shtjellimin e përpjekjeve të kineastëve vendës për të sjellë luftën kundër armikut të klasës në ekranet shqiptare dhe për ta përçuar atë te spektatori.