Por "Agimi i lirisë" është diçka tjetër nga shprehjet e mësipërme. Është rrëfim mbi ushtarakun, poetin, luftëtarin, nacionalistin; është rrëfim për kohën në të cilën ai ka jetuar bashkë me dhimbjet, sakrificat dhe dashuritë. Për hir të së vërtetës, Agim Ramadani, me të drejtë, pas rënies për kauzën e rëndësishme të Lirisë, u shndërruar me të drejtë në një mit. Kontributet e tij, ia japin këtë të drejtë, pavarësisht se ky Njeri, nuk e ka menduar kurrë një gjë të tillë, nuk ka luftuar kurrë për t'u shndërruar në Mit. Monografia që tash kemi në dorë na jep portretin e Agim Ramadanit në shumë dimensione, ku spikat veçanërisht humanizmi dhe dashuria e tij për njerëzit që e rrethojnë dhe vendin. Pa frikë mund të thuhet se ajo në tërësinë e saj mund të konsiderohet një vepër e plotë monografike, jo vetëm në formën dhe gjerësinë e saj, por edhe në stil. Në pa-mundësi për të qenë deri në fund narratori i jetës së tij. Agim Ramadani vjen nëpërmjet kujtimeve që ka lënë pas te bashkëkohësit, të cilët e përshkruajnë çdo histori dhe detaj me sinqeritet, pa u nisur të glorifikojnë Heroin. Eshtë vet jeta e Agim Ramadanit ajo që ka heroin dhe protagonizmin brenda.