Agim Ramadani, emër i shumanshëm, tashmë ka marrë të gjitha atributet për t'u bërë pjesë e faqeve më të reja të realitetit historik të Kosovës. Ky emër flet shumë, më shumë se ç' mund të thuhet e shkruhet për të, meqë ajo biografi e ngjeshur përmes së cilës e arriti shkallën e lartësisë së devotshmërisë, vështir të shfletohet gjer në fund. Prandaj, çdo kronist me entuziazmin e ndriçimit të asaj biografie, do mbetet i lënduar nga pamundësia për ta bërë portretin e Agim Ramadanit në dimensionet reale të veprimtarisë së tij në fushat që i ishte përkushtuar në paqe e në luftë. Agimi ishte i veçantë, andaj edhe përkushtimi shpjegues për portretin e tij do veçanti, për të mos i mbetur borxh kësaj figure e cila që nga ditët më të hershme të fëmijërisë së tij, e kishte të sigurt ecjen përpara, i prirë nga inteligjenca, burrëria e trimëria. Si ndonjë protagonist nga faqet e Antikës, nga skenat ku gjetën vend karakteret kulmore të paraqitjes së dinjitetit njerëzor, Agim Ramadani iu fal kohës në të cilën jetoi, veproi dhe u flijua me vetëdije të plotë se, flijimi, ishte fjala e tij e fundit.