Duke qenë se nuk po gjej një mënyrë të goditur për të nisur këtërrëfim, po dal direkt në temë: ka tri ditë që më kanë mbyllur nëçmendinë dhe akoma nuk më kanë thënë përse. Sigurisht, arsyejaështë një privilegj që duhet fituar në një vend si ky ku ndodhemUnë. Nëse prisni që të filloj të flas për traumat e të kaluarës,frustrimet apo marrëzira të tilla, gaboheni. Këto nuk janë gjëtjetër veçse hijet që mjekët e pavijonit, të fshehur në muret e tyre,shfaqin në këtë shpellë platonike ku më kanë futur.