"Ai nuk ishte më nxënësi që e sheh botën nga dritarja, udhëtimi i tij nuk ishte më një shëtitje, fundi i pashmangshëm i së cilës ishte kthimi në shtëpi. Kjo botë e madhe tani ishte bërë reale, ai ishte pjesë e saj, fati i tij prehej brenda saj, qielli i saj ishte i tiji, moti i saj ishte i tiji.Ishte i vogël në këtë botë të madhe, ashtu i vogël vrapoi si lepur, si brumbull nëpër pa-fundësinë e saj kaltëroshe.Aty nuk binte asnjë kambanë për ta zgjuar nga gjumi, për të shkuar në kishë, për të shkuar në mësim, për të ngrënë drekë.".