Noli e shkroi Librin e pesëdhjetëvjetorit për të dëshmuar historinë e kishës që ai vetë e pavarësoi përgjatë një gjysmë shekulli: fillimisht përmes meshimit shqip dhe më pas përmes organizimit të Kongresit të Beratit (1922) dhe shpalljes së autoqefalisë, e cila, më së fundi, më 12 prill 1937, përmes tomos-it partriarkal të autoqefalisë, iu njoh kishës orthodokse shqiptare nga Patriku i Kostantinopojës. Jo vetëm simbolikisht, por edhe nga pikëpamja e strukturës, libri është dypjesësh: historia e kishës, e pavarësimit të saj, dhe biografia e Nolit kryepeshkop. E shkroi këtë libër duke qenë i bindur se shumë prej të vërtetave që përmbante askush nuk i kishte jetuar nga kreu si ai dhe se, si dëshmitar i vetëm i tyre, е kishte për detyrë të shërbehej te lexuesi me ungjillin e tij. Libri i pesëdhjetëvjetorit, siç njihet më gjerësisht, është vepra e fundme që doli nga duart e Fan S. Nolit. Njëherësh është dhe vepra më pak e njohur e tij nga lexuesi i gjerë... Ndër përkthimet shqip të këtij libri të veçantë të Fan S. Nolit, ky botim i ri nga Fondacioni Fan Noli, Tiranë, përkthyer nga Alqi Kristos, është më i ploti dhe më cilësori, si për lexuesin besimtar, që është mësuar me terminologjinë e kishës, ashtu dhe për lexuesin laik, që është më shumë i interesuar për fenë si kulturë.