Nëse përshkruajmë dhe interpretojmë saktë strukturën bazë të etnosit, do të prodhojmë një matricë konceptuale me anë të së cilës mund të studiojmë elementet konstante (d.m.th., siç duhet etnike) të çdo shoqërie si dhe format që rezultojnë kur këto elemente devijohen nga ose ndërtohen mbi. Etnosi i kuptuar si koinemë është struktura e pandryshueshme e shoqërive më komplekse dhe në ndryshim (si atomi në substanca). Nëse e përshkruajmë me sukses etnosin në aspektet e tij themelore, do të fitojmë një instrument të besueshëm metodologjik analize për të gjitha modelet aktuale ose të mundshme sociologjike. Etnosi është struktura e shoqërisë. Si strukturë, ajo është e pandryshueshme, konstante dhe "e përjetshme". Dhe edhe kur kjo strukturë bëhet më komplekse, transformohet dhe kapërcehet, ajo mbetet algoritmi fillestar, duke ndikuar (si kushtet fillestare) të gjitha fazat e procesit të shpalosjes së ndryshimeve. Kjo është e qartë: për të folur për ndryshime, duhet të ketë një subjekt ndryshimesh, pra njohje e strukturës fillestare që i nënshtrohet ndryshimeve. Vetëm në këtë rast mund të themi se diçka ndryshon (kemi një pikë krahasimi), ndërsa diçka tjetër mbetet e pandryshuar. Kjo logjikë të çon në përfundimin e mëposhtëm interesant ose, më mirë, në hipotezën: a nuk është sociologjia në tërësivetëm një variant i etnosociologjisë dhe jo anasjelltas, siçmendohet zakonisht?