Mbyllja sytë dhe përsëri i pashë të gjitha edhe njëherë si në film: korridorin e poshtëm të lyer me bojë të gjelbër, kafazin e shkallëve me mure të verdhë, monumentin e luftëtarit, sheshin, katin e sipërm: çezarin, Mark Aurelin, Ciceronin... Hermesin, \mustaqet e Niçes, Togon, surratin e Zeusit. E pështyva cigaren nga goja dhe bërtita. Kur bërtet, 13 e ndjen veten më mirë, duhet të thërrasësh sa më shumë. Të bërtasësh është një gjë e mirë. Bërtita si i çmendur. Dikush u përkul mbi mua, por nuk i hapa sytë, ndjeva firomën e huaj, duhmën e ngrohtë, të përzier e të ligë të qepës e duhanit dhe dëgjova një zë që pyeti qetë: -Pse bërtet?-Dua të pi diçka - thashë. Edhe një cigar. Në xhepin e sipërm.