Vepra përbëhet nga një sërë esesh që rrahin tema jetike. Autori në të shikoqit makro-probleme, si dekadenca disashekullore e botës musli mane, gjegjësisht inferiotiteti "ummetit" perballe Oksidentit. islamofobia, antisemitizmi dhe pogromi andaluzian, që në mënyrë të terthortë janë reflektuar në politikat gjenocidale që shtrihen deri në shekullin XX dhe deri në gjeografitë tona, Ballkanin modern, gjegjësisht rastet Bosnjë dhe Kosove, kur ultra-nacionalizmi serbu rishfaq edhe një herë duke promovuar frymën e epërsisë, shenjtérisé vetjake, te thanatos-it, spastrimit të tjetrit etnik dhe fetar Nje dukuri që përpunohet në këtë libër është edhe ideologjizimi i letërsisë, kulturës, gabimi fatal historiografisë dhe publicistikës shqiptare, për t'i paraqitur shqiptarët si gjoja aleat të Serbisë kundër osmanëve në Betejën e Kosovës (1389). Studimi e përfshin edhe analizën e veprës se McCarthy-t Vdekje dhe dehim (2015) rreth komplatit në përmasa evropiane për zhdukjen e kombit shqiptar, shqyrtimin e nje figuré markante si Ferit Pashe Viores. Dimensioni kritik autorit vjen në shprehje edhe te recensioni veprës se Schmitt-it, Kosova (2012), nje fabrike insinuatash ku gjen vend teza të pavërteta rreth identitetit shqiptar, rreth konvertimit dhe tendos jeve shqiptaro-serbe. Një temë tjetër që rreh autori është edhe Covid-19. Në vepër detektoben edhe mbetjet nga "filozofia serbe né kulturën shqiptare dhe nevoja për purifikim të karakterit tonë nga mendesia e dhunës, shteti i përkohshëm, pasurimi enorm dhe i paligjshëm etj. Ky punim, ku nderthuren leximi i të tjerëve dhe mendimi i guximshen qe thyen shume tabu të leximit të historisé dhe realitetit sacial shqiptar, ku e shohim goxha më ndryshe qenien tanë kolektive, a hyn né pune sociologëve, politologève, historianëve, letrartve, studentive the te gjithe atyre që duan te mesojnë për veten, myteterimet dhe mundesite per vetormintsim tuke shpetoar nga idhujta imponuar nga shkenca internacionale dhe koffera masive dominuese e kahi.