E ashpër dhe e serte si populli i fuqishëm që e flet, por edhe plot shije e hir si pemët dhe lulet e maleve ku flitet, gjuha shqipe, edhe pse e varfëruar nga një mungesë lëvrimi shumëshekullor është e aftë të shprehë me një ndjesi të mrekullueshme ngjyrimet, si dhe konceptet më të holla të mendjes njerëzore, dridhjet më të pakapshme të nervozizmit, ku të folmet e pështira të librave të huaj, gjuha shqipe i kthen në një vëmendje të posaçme.