Të shkruara nga Kafka ndërmjet viteve 1909 dhe 1924, këto letra ofrojnë një pasqyrë unike mbi punën e familjes Kafka, marrëdhëniet e tyre me komunitetin hebre të Pragës dhe ndjenjat e vetë Kafkës për prindërit dhe vëllezërit e motrat e tij. Një grua e hirshme, por e turpshme, dhe një rebele e heshtur kundër shoqërisë borgjeze në të cilën jetonte, Ottla Kafka ishte motra me të cilën Kafka ndihej më i afërt. Ai kishte një dashuri të veçantë për thjeshtësinë e saj, integritetin e saj, aftësinë e saj për të dëgjuar dhe krenarinë e saj për punën e tij. Ottla u deportua në Theresienstadt gjatë Luftës së Dytë Botërore dhe doli vullnetare për të shoqëruar një transport fëmijësh në Aushvic në vitin 1943. Ajo nuk i mbijetoi luftës, por i shoqi dhe vajzat i mbijetuan dhe i ruajtën letrat e vëllait të saj. Ato u botuan në gjermanisht origjinal në 1974 dhe në anglisht në 1982."Letrat prekëse të Kafkës drejtuar motrës së tij, kur ajo ishte fëmijë dhe si një grua e re e martuar, janë bukur të thjeshta, të buta dhe të freskëta. Në to shihet ana e natyrës së tij që nuk ishte e huaj. Është me fat që janë ruajtur.".