Pse të mos e pranojmë se në artin e shekullit XXI piktura është një send kulturor që përfaqëson kohën dhe hapësirën e krijimit dhe jo vetëm atë të fiziono misë së një sendi vetjak, i prodhuar nga artisti? Edhe pse në mjediset e këtij shekulli ka shumëllojshmëri prodhimesh arti, që duken se i kanë zënë vendin pikturës, ajo sërish është një proces artistik, që vibron vrullshëm prej pasionit të artistit të sotëm, i cili në dashuri me ngjyrat, format, linjat, hapësirat dhe teksturat e sendeve të natyrës së pafund, e trashëgon me sukses këtë aftësi të përkryer, prej qindra e qindra shekujsh më parë. Arsyetimi, për të pohuar ekzistencën e saj, lidhet me krijimtarinë më të spikatur të disa artistëve të sotëm bashkëkohorë, që ngushtësisht respektojnë parimet bazë të pasqy rimit koloristik, ekzekutojnë me aftësi të larta cilësore, njohin vetveten brenda sistemit dhe përdorin instrumentet spikatëse të kohës së tyre. Një vetë-reflektim i tillë, referon në kohët që jetojmë, për domosdoshmërinë e të shprehurit artistik të njeriut në format e qëndrueshme të pikturës, të cilat përfaqësojnë jo vetëm traditën e tyre të vyer kulturore në artet pamore, por kryejnë pasurimin e saj me cilësi të reja.