Një autor postmodern në një Shqipëri postkomuniste, Çapaliku prek të gjitha zhanret, duke i përzier me mjeshtëri dhe shije, veçanërisht në teatrin e tij. Ndërkaq romanet e tij në përgjithësi nuk ndjekin linjën narrative të një personazhi të caktuar. Rrëfimi tij më tepër rigrupon skenat e vendosura përballë, që kanë kuptim per veten e tyre dhe për historinë, së cilës i japin koherence. Ta ndjekësh veprën e Çapalikut në tërë shurnellojshmërinë e saj, zbulon një tjetër paradoks: për një artist, ndonjëherë është mjaft stimuluese që jeton në një vend, ku realiteti mundet në çdo moment të ngjajë i pabesueshëm, për të mos thënë të shndërrohet në makth. Në këtë mjedis Çapaliku gjen gjithherë atë që nevojitet si krijues shumëformësh, duke na dhënë një vepër origjinale, të pasur me situata intriguese, që garantojnë surprize.