Mund të quhet Migjeni "poeti i të mjervet" dhe vepra e tij nji "poemë mjerimi" e vazhdueshme e ndërpreme prej hovesh të flakta për me i shpëtue ktij mjerimi fatal. Ndër skutateqelbta të rrugavet, mes poteravette tymosuna të mejhanavet, mbi shtratet e zhyeme të prostitutavet, ndër burgje, ndër kësolla edhe ma terrta se burgjet, lohet nji tragjedi ( apo nji komedi?) e përherëshme. Njerëzit qi e losin ( njerëz a maska? ): lavira, rrugaça, dobiça, hajna, pijanecë, të burgosun, të sëmunde, të çmendun, sillen në nji valle fantasmagorike turpi e uje të pa-fund...