Bernardo Soares asht njeri që rrin në dritore. Kshtu fillon edhe parathania e Tabucchit. Njeriu që rrin në dritore sodit poezinë e botës. Kjo të kujton se një imazh i përhershëm në vjershat që shkruejnë fëmijët asht shi ky qendrim në dritare, tue pá horizontin e lagun prej diellit a shiut. Kur rriten shumica i ikin poezisë, do t'i mbesin besnikë por mundohen me i ikë këtij përftyrimi, pse ngjan si tepër i amëlsuem dhe fëminor. Porse kah ana filozofike, ky asht imazh krejt domethanës. Me qendrue në dritore për me mendue asht një manierizëm flagrant.