Për të thënë diçka mbi botimin ngjan e udhës t’i referohemi parathënies së tij, ku lexohet mes të tjerash se, “Botimi i këtyre dy vëllimeve me propozime për drejtshkrimin në vitin e 50-vjetorit të Kongresit të Drejtshkrimit, synon të tërheqë vëmendjen e opinionit publik mbi atë kuvend historik kombëtar dhe të theksojë rëndësinë që ka njohja dhe zbatimi i normës letrare në përgjithësi e i drejtshkrimit në veçanti, si elementi themelor e më i dukshëm në çdo tekst të shkruar. Njëkohësisht, duke vlerësuar mendimin shkencor të autorëve të shkrimeve, shprehim bindjen se këto vëllime përmbajnë propozime me vlerë për të plotësuar mungesat e kodit drejtshkrimor ose për të përmirësuar anët e dobëta të tij. Të mbledhura kështu bashkë, shkrimet me propozime për drejtshkrimin e shqipes, të bëra pas botimit të ‘Drejtshkrimit të gjuhës shqipe’ (1973) dhe të ‘Fjalorit drejtshkrimor’ (1976), e pasurojnë bibliotekën e gjuhësisë shqiptare me një material studimi shumë të dobishëm për hulumtime në fushën e gjuhësisë sonë normative.” Sa për përmbajtjen e dy vëllimeve, atë e gjejmë gjithashtu të shpjeguar në parathënie: “Vëllimi i parë përmban njëmbëdhjetë materiale nga grupi i drejtshkrimit i Këshillit Ndërakademik dhe tridhjetë artikuj të tjerë, ku trajtohen probleme të përgjithshme të drejtshkrimit dhe krahas tyre edhe një numër çështjesh më të veçanta. Vëllimi i dytë përmban gjashtëdhjetë e shtatë artikuj për çështje drejtshkrimore dhe gramatikore që lidhen me drejtshkrimin. Autorë të tyre janë studiues të njohur të gjuhës shqipe dhe pedagogë të universiteteve shqiptare.”.