Përveç Dantes të zhytur kokë e këmbë në politikën e kohës, syrgjyn pse i dënuar me vdekje në mungesë - që nga gjithë ky tension prodhoi "Komedinë Hyjnore" - kemi edhe Danten djaloshar, që na ka lënë një xhevahir të rrallë, libërthin "Vita nuova". Një libër dashurie, me vargje për gruan qe ai desh më shumë se gjithçka në jetë, Beatrice Portinari-n dhe që vdiq, njezetepesëvjeçare. Këtu poezia është e ndërthurur ngushtësisht me prozën, që i bën kronikën kësaj dashurie, kujton rrethanat që ia frymëzuan vargjet, domethënien e tyre, por ka edhe ekskursione të shkurtra mbi tema linguistike e letrare. Ky raport i brendshëm poezi-proze i dhënë jetë një zhanri të veçante letrar, te quajtur "prozimetër". Në një Firence që nuk i del emri kurrë, Poeti ynë herë e fsheh dashurinë pas vashash-shqyt e herë e shpall dhe ajo dalëngadalë ngrihet nga përvojë personale në vegël përsosmërie morale, në inteligjencë eprore. Eshte fillimi i atij rrugëtimi madhështor që në fund të jetës do ta shpjerë Poetin ta takojë Beatriçen në "Parajse".