Ky roman u shkrua pas nje udhetimi dashurie në Paris. Ishin dite të trazuara; nje Shqiperi e traumatizuar mga ngjarjet e '97-es dhe nje Parisi geti marsi me nje shite kalter qe binte vazhdimisht. Autori i kishte premtuar gruas se nje dite do festonin muajin e mjaltit në Paris. Natyrisht ishte një premtim i dhënë në çaste frymëzimi, qe harrohej shpejt. Por kjo ndodhi krejt rastësisht dhe ajo javë magjepsese beri që të shkruhej ky roman. I ndihmuar shume edhe nga nje rastësi. Fjala e pare u shkrua në hotel, pikërisht ne ate dhomë ku kishte jetuar Heminguej toe te shoqen. Ne qender te romanit është jeta e nje tregtari që nuk e gjeti veten asnjehere ne shoqeri. Para luftes as provoi dramën, pas saj komedine, sepse i duhej të përshtatej ne rrethana absurde që te arrinte të mbijetonte, Shpesh në kohë tragjike të vjen në ndihme maska e arlekinit, sepse buzeqeshja e zbur ndeshkimin. Ky toman lexohet si nje komedi dhe le mbresën e një tragjedie.